పుట్టిన రోజు చేసుకునే విధానం.

రాబోయే సంవత్సరం అంతా ఎటువంటి పీడ లేక సుఖ శాంతులతో, శుభావహంగా ఉండాలని కోరుతూ చేసే క్రియా కలాపమే పుట్టిన రోజు వేడుక. దీనికి మన పెద్దలు ఒక పద్ధతిని సూచించారు. ఉదయం (ఒకప్పుడు అందరు సూర్యోదయానికి ముందుగానే నిద్ర లేచే వారు. కనుకనే వారికి కంటి చూపు బాగుండేది.) నిద్రలేవగానే ఇంట్లో పెద్దలు తలకి నూనె పెట్టి , మంగళ హారతి ఇచ్చిన తరువాత అభ్యంగన స్నానం చేయాలి. క్రొత్త బట్టలుధరించి, ఇంట్లో దేవుడికి నమస్కారం చేయాలి. పెద్దలకు నమస్కరించి వారి ఆశీస్సులను తీసుకోవాలి. వీలైతే దేవాలయానికి వెళ్ళటం ఉత్తమం. భోజనంలో పరమాన్నం తప్పక చేస్తారు సంప్రదాయం తెలిసిన పెద్దలు. పాలు (వీలైతే ఆవు పాలు), బెల్లంతో వండిన అన్నం శుభప్రదం. దేవతా ప్రీతికరం. ఆయుర్వృద్ధి కరం. అందుకనే అన్ని శుభ కార్యాలలో పరమాన్నం చేస్తారు. పూర్వపు రోజుల్లో పిల్లల పుట్టిన రోజంటే పేరంటం చేసే వారు. ముత్తైదువ లందరు కలిసి పాటలు పాడుతూ మంగళ హారతులిచ్చే వారు. అక్షతలు వేసి ఆశీర్వదించే వారు. వారందరికీ పసుపు కుంకుమలు, తాంబూలాలతో పాటు తమ శక్తి కొద్ది కానుకలు కూడా ఇచ్చే వారు. ఇపుడు పేరంటాల స్థానంలో పార్టీలు వచ్చాయి. మంగళ హారతి స్థానాన్ని అమంగళ కరమైన దీపాలార్పటం ( కొవ్వొత్తుల నార్పటం) ఆక్రమించింది. దీపం వెలిగించటం శుభం. దీపం ఆర్పటం అశుభం. శుభ కార్యాన్ని దీపం వెలిగించి ప్రారంభించటం భారతీయ సంప్రదాయం. పుట్టిన రోజు పండుగ ,అంటే శుభ కార్యమే కదా. దేవతా ప్రీతికరంగా, దైవానుగ్రహం కోరి చేసే పనిలో కోడి గ్రుడ్డుతో చేసిన కేకు ప్రాధాన్యం వహిస్తోంది . ఈ రెండు పద్ధతుల్లో ఉన్న తేడా స్పష్టంగా తెలుస్తూనే ఉంది కదా! మరి , పుట్టిన రోజుని ఈ రోజులకు తగినట్టుగా చేసుకునే విధానం ఏదైనా ఉందా? అంటే, ఉన్నదనే చెప్పాలి. మనం చాంద్ర మానాన్ని అనుసరించే వారం కనుక తిథుల ననుసరించి పుట్టిన రోజు జరుపుకోవటం సరైన పద్ధతి. ఇంట్లో అమ్మ కానీ, ఇంకా పెద్దవారు కాని, ముఖాన బొట్టు పెట్టి, నువ్వుల నూనెతో తల అంటి, హరతిచ్చాక అభ్యంగన స్నానం చెయ్యాలి. కొత్త బట్టలు ధరించి గుడికి వెళ్ళి దైవ దర్శనం చేసుకోవాలి. అంత కన్నా ముందు ఇంట్లో దేవుడికి, పెద్దలకు నమస్కారం చేయాలి. పేరంటం అన్నది పాత పద్ధతి అయి పోయింది . కనుక పార్టీ అనుకునే విధంగా బంధు మిత్రులని ఆహ్వానించి ఇష్ట దైవం ముందు ఎన్నో పుట్టిన రోజో అన్నీ దీపాలు “ ఉద్దీప్యస్వ .................నిరృతిమ్ మమ” అనే మంత్ర చదువుతూ వెలిగించి, వేడుక ప్రారంభించాలి. పాలు తేనె కలిపిన మిశ్రమాన్ని పాత్రలో పోసి, ఉద్ధరిణ (చెమ్చా)తో గుండ్రంగ కలుపుతూ “ త్ర్యంబకం యజా మహే సుగంధిం పుష్టి వర్ధనం ...... “ అనే మృత్యుంజయ మంత్రాన్ని ముమ్మారు పలకాలి. దానిని స్వీకరించాలి. మెత్తని మధుర పదార్థాన్ని ( హల్వా , కలాఖండ్ వంటివి) పళ్ళెంలో నింపి, దానిపై వజ్రపు గుర్తుని (ముందుగా మిఠాయిని సగం చేస్తూ మధ్యలో నిలువు గీత, దానిని ఖండిస్తూ అడ్డ గీత, ఈ గీతల నాలుగు కొనలని కలుపుతూ నాలుగు గీతలు, వీటి నన్నింటిని చుట్టి పరిధిలాగా ఒక వృత్తము ) నెమ్మదిగా , మృదువుగా లిఖించాలి. ఆ సమయంలో వచ్చిన వారందరు మృత్యుంజయ మంత్రాన్ని చదువుతూ ఉండాలి. అప్పుడు మంగళ హారతి నిచ్చి పెద్దలు అక్షతలను వేసి ఆశీర్వదించాలి. చిన్న వారు పాదాల వద్ద పూలు ఉంచి , నమస్కారం చేసి, వారి ఆశీర్వచనం తీసుకోవాలి. అప్పుడు ఆ తీపి పదార్థాన్ని అందరూ భగవంతుని ప్రసాదంగా తీసుకోవాలి. ఆ పై విందులు వినోదాలు యథేచ్ఛ. ఈ విధానం లో పెద్దల ఆశీస్సులు, భగవంతుని అనుగ్రహం పొందటం, ఆనందం ఉన్నాయి . పుట్టిన రోజు చేసిన పని ఏదైనా సంవత్సరమంతా నిరాఘాటంగా సాగుతుందని నమ్మకం . అందుకని ఆ రోజు మంచి పనులు చేయాలనుకుంటారు. అందుకనే బీదలకు అన్న దానం , అనాథాశ్రమాల్లో, ఆసుపత్రుల్లో పళ్ళు, ఫలహారాలు , వస్త్రాలు, దుప్పట్లు మొదలైనవి పంచటం వంటి సామాజిక కార్య క్రమాలు చేసి తమకు వారి ఆశీర్వాదం లభించిందని తృప్తి పొందుతూ ఉంటారు. నిజానికి జీవితంలో ఒక సంవత్సరం గిర్రున తిరిగి వచ్చిందంటే , కొత్త సంవత్సరం మొదలయిందంటే అప్పటివరకూ, కనీసం జరిగి పోయిన సంవత్సరం, ఏం సాధించామని పర్యాలోచన చేసుకొని లక్ష్య సాధనకు కేటాయించ బడిన సమయంలో ఒక ఏడాది అయి పోయింది కనుక ఇక ముందు ఏమి సాధించ దలచుకున్నామో దానికి సంబంధించిన నిర్ణయాలు తీసుకోవలసిన సమయం. అందుకనే అప్పుడు పెద్దల ఆశీస్సులతో పాటు మార్గ దర్శనం అవసరమౌతుంది

హనుమంతునికి తమలపాకుల పూజ.

అరటి తోటలో హనుమంతునికి పూజ కోటిరెట్లు ఫలితం ఆంజనేయ స్వామిని తమలపాకులతో పూజించిన వారందరికీ కలుగు లాభాలు.

సీతమ్మతల్లికి శోకాన్ని పోగొట్టి ఓదార్పునిచ్చినవాడు, రామయ్యకు సీతమ్మ జాడ తెలిపి దుఃఖాన్ని రంచేసినవాడు, రామలక్ష్మణులు నీకు మిత్రులే కాని, వాలి పంపగా వచ్చినవారు కారని సుగ్రీవునికి శాంతిని కలుగచేసినవాడు, నీ అహంకారం, నీ పరదారాపేక్షే నీకు మృత్యువును తెచ్చిపెడుతుంది అని నిర్భయంగా రావణునికి చెప్పినవాడు ఆంజనేయుడు. ఆంజనేయుడు శివాంశసంభూతుడని శాస్త్ర వచనం. శివుని 11వ అవతారంగాను, వైశాఖ మాస బహుళ దశమి తిథి హనుమజ్జయంతిగాను పరాశర సంహిత తెలియచేస్తుంది. వాయుదేవుని అనుగ్రహంతో పుట్టినవాడు కనుక వాయుసుతుడని పేర్గాంచాడు ఆంజనేయ స్వామిని తమలపాకులతో పూజించిన వారందరికీ సకలశుభాలు, ఆయురారోగ్యాలు కలుగుతాయి అనడంలో ఎటువంటి సందేహమూ అఖ్ఖర్లేదు. ఆంజనేయునికి తమలపాకుల పూజ చేయడానికి ఒక కారణం ఉంది.అదేంటంటే- ఒకసారి సీతమ్మతల్లి అందించే తమలపాకుల చిలుకల్ని సేవిస్తున్న శ్రీరాముని వద్దక వచ్చిన ఆంజనేయుడు శ్రీరాముడిని ‘‘స్వామీ ఏమిటది? మీ నోరు అంత ఎర్రగా ఎందుకయ్యింది? అని అడిగాడు.అప్పుడు రాముడు ‘తమలపాకులు తింటే నోరు ఎర్రగా అవుతుంది. అంతేకాదు ఆరోగ్యానికి చాలా మంచిది అని చెప్పగానే వెంటనే ఆంజనేయుడు అక్కడి నుండి వెళ్లిపోయి కొంత సేపటికి ఒళ్లంతా తమలపాకులను కట్టుకొని గంతులు వేసుకుంటూ ఆనందంగా వచ్చాడు. స్వామివారు ఎక్కువగా తమలపాకు తోటల్లోనూ, కదళీవనం అంటే అరటి తోటల్లోనూ విహరిస్తారు. ఆంజనేయస్వామి రుద్రసంభూతుడు. తమలపాకులు శాంతినిస్తాయి. అందువలన తమలపాకులతో పూజించడం వలన మనకు కూడా శాంతి, సుఖము లభిస్తాయి. తమలపాకులకు మరోపేరు నాగవల్లీదళాలు. తమలపాకులతో పూజించడంవలన నాగదోష శాంతి కూడా జరుగుతుంది. 

మరో కథ ప్రకారం.. అశోకవనంలో ఉన్న సీతమ్మవారికి, హనుమంతుడు రాములవారి సందేశము చెప్పినప్పుడు, అమ్మవారు ఆనందంతో హనుమంతునికి తమలపాకుల దండ వేశారట, దగ్గరలో పువ్వులు కనిపించక! అందుకే స్వామికి తమలపాకుల దండ అంటే ప్రీతి అని చెప్తారు. అంజనేయ స్వామిని తమలపాకులతో పూజించటం వలన అనేక ప్రయోజనాలు చేకూరుతాయి. అరటి తోటలో హనుమంతునికి పూజ కోటిరెట్లు ఫలితం.

శతవృద్ధ జిల్లేడు, తెల్లజిల్లేడు వేరు చెక్కతో హనుమంతుని ప్రతిమను చేయించి అరటితోటలో పూజించుట వలన సత్వరం హనుమంతుడు అనుగ్రహిస్తాడు. అరటి తోటలో హనుమంతునికి పూజ కోటిరెట్లు ఫలితాలను ఇస్తుంది. అరటిపండ్ల నివేదన, సింధూర సమర్పణ, శని, మంగళవారములలో తమలపాకులతో పూజ హనుమంతుని ఆరాధనలో ముఖ్యమైనవి. హస్తమృగశీర్షానక్షత్రములతో కూడిన ఆదివారాలు మారుతికి ఇష్టమైన రోజులు. భూత, ప్రేత పిశాచాది బాధలు, రోగాలు, కష్టాలు తొలగడానికి అభీష్టసిద్ధికి ఆంజనేయ ప్రదక్షిణములు శ్రేష్ఠం. స్వామి మహిమలు పరాశర సంహిత, ఉమాసంహిత, హనుమ సంహిత తదితర గ్రంథాలు చెబుతున్నాయ. హనుమారాధన భోగ, మోక్షములను రెండింటినీ ఇస్తుంది. రామ భజన ఎక్కడ జరుగుతున్నా హనుమంతుడు వచ్చి కూర్చుంటాడని భక్తుల విశ్వాసం. ఆంజనేయుని చూసి మానవులు పట్టుదల కార్యదీక్షాదక్షత, మాట నేర్పు ఇలాంటివెన్నో తెలుసుకోవాలి.

 అంజనేయ స్వామిని తమలపాకులతో పూజించటం వలన కలుగు ప్రయోజనాలు.

1. ఆంజనేయ స్వామికి లేత తమలపాకుల మాలను వేస్తే రోగాలతో ఇబ్బందులు పడేవారికి త్వరగా గుణం కనిపిస్తుంది. 2. ఇంట్లో మాంత్రిక దోషాలు ఉన్నవారు ఆంజనేయస్వామికి తమలపాకుల హారాన్ని వేస్తే మంత్ర సంబందమైన పీడలు తొలగిపోతాయి. 3. సంసారంలో ప్రశాంతత లేని వారు స్వామికి తమల పాకుల హారాన్ని వేయిస్తే సంసారంలో సుఖం లబిస్తుంది. 4. కొందరు చిన్న పిల్లలు ఎంత ఆహారాన్ని తిన్నప్పటికీ సన్నగానే ఉంటారు. చాలా నీరసంగా కనిపిస్తుంటారు. ఇలాంటి వారు స్వామికి తమలపాకుల హారాన్ని వేస్తే ఆరోగ్యం బాగుపడి చక్కగా ఎదుగుతారు. 5. వ్యాపారంలో చాల నష్టాలు వస్తుంటే స్వామికి తమలపాకుల హారాన్ని వేయించి తమలపాకులు, పండ్లు దక్షిణ సమేతంగా దానం చేస్తే వ్యాపారం వృద్ధిలోకి వస్తుంది. 6. ఏ వ్యక్తి అయితే హీనంగా చుడబడుతాడో అటువంటి వ్యక్తి స్వామికి తమలపాకుల హారాన్ని సమర్పిస్తే సంఘంలో గౌరవం లభిస్తుంది. 7. శనైశ్చర దృష్టి ఉన్నవారు ఆంజనేయ స్వామికి తమలపాకుల హారాన్ని వేస్తే శనీశ్వరుని అనుగ్రహం కలుగుతుంది 8. వైద్య పరంగా నయంకానీ వ్యాధులు ఉన్నవారు స్వామికి తమలపాకుల హారాన్ని వేసి, ప్రసాదాన్ని స్వీకరిస్తే అన్ని రోగాలు నయమవుతాయి. 9. సుందర కాండ పారాయణం చేసి స్వామికి తమలపాకుల హారాన్ని వేస్తే అన్ని కార్యాలలో విజయం సిద్ధిస్తుంది. 10. హనుమాన్ చాలీసా చదివి స్వామిని ప్రార్ధించి తమలపాకుల హారాన్ని వేస్తే పరమాత్మని అనుగ్రహం కలుగుతుంది. 11. వాద ప్రతివాదాల్లో స్వామిని ప్రార్ధించిచి తమలపాకుల హరాన్ని సమర్పించి, ప్రసాదం తీసుకుంటే జయం మీదే అవుతుంది. 12. తాంబూల దానంతో గంగా దేవి సంతృప్తి పడుతుంది. పర్ణ ప్రసాదాన్ని ఆంజనేయ స్వామి పూజల్లో కూడా వాడతారు. తమలపాకులతో మాలను చేసి ఆంజనేయ స్వామికి వేస్తారు. అనంతరం తమలపాకును భక్తులకు ప్రసాదంగా ఇస్తారు. దేనికి కూడా పర్ణ ప్రసాదమనే పేరు.

బొట్టు అనేది పార్వతీదేవి చిహ్నం.

'బిందు' అనే సంస్కృత పదం నుండి 'బిందీ' వచ్చింది, దీని అర్థం బొట్టు. సాధారణంగా ఇది కుంకుమ పౌడర్ నుండి తయారు చేయబడిన ఒక ఎర్రటి బొట్టు బిళ్ళ. హిందూ ధర్మానికి చెందిన మహిళలు దీనిని తమ నుదుటి మీద, రెండు కనుబొమ్మల మధ్య పెట్టుకుంటారు. దీనిని పార్వతీదేవి చిహ్నంగా పరిగణిస్తారు.

ఉంగరపు వేలుతో కుంకుమ బొట్టు పెట్టుకుంటే…! నుదుట బొట్టుపెట్టుకునేందుకు పసుపుతో చేసిన కుంకుమ శ్రేష్టమైనది. పసుపు మన శరీరంపై అమితమైన ప్రభావాన్ని చూపుతుంది. రక్తాన్ని శుభ్రపరిచి శరీరకాంతిని ఇనుమడింప జేస్తుంది. కురుపులను, గాయాలను మాన్పుతుంది. కుష్ఠు రోగాన్ని కూడా రూపుమాపే శక్తి పసుపుకు ఉంది. కఫాన్ని అరికడుతుంది. కుంకుమను అమ్మవారి ప్రసాదంగా భావించి, సర్వమంగళ మాంగల్యే శివే సర్వార్థ సాధికే శరణ్యే త్ర్యంబకే గౌరి నారాయణీ నమోస్తుతే అని జగన్మాతను ప్రార్థిస్తూ, నుదుటన పెట్టుకుంటే సమస్త మంగళాలు కలుగుతాయి. ఉంగరపు వేలుతో బొట్టు పెట్టుకుంటే శాంతి చేకూరుతుంది. నడిమి వేలితే పెట్టుకుంటే ఆయువు పెరుగుతుంది. బొటన వేలుతో పెట్టుకుంటే పుష్ఠి కలుగుతుంది. చూపుడు వేలితో పెట్టుకుంటే ముక్తి కలుగుతుందని పండితులు చెబుతున్నారు. అసలు నొసటన బొట్టు ఎందుకు పెట్టుకోవాలి? మన శరీరంలో జ్ఞానేంద్రియ, కర్మేంద్రియాలన మిగిలిన అవయవాలకు ఒక్కొక్క అధి దేవత ఉన్నారు. వారిలో లలాట అధిదేవత బ్రహ్మ. పరమ ప్రమాణములైన వేదాలు బ్రహ్మ ముఖకమలం నుండి వెలువడ్డాయి. అందుకే బొట్టు పెట్టుకోవడానికి బ్రహ్మ స్థానమైన లలాటం స్థానమైంది. ద్వాదశ పుండ్రాలను పెట్టుకోక పోయినా, కనీసం బొట్టు అయినా పెట్టుకోవాలి. అప్పుడు దేవుని పూజించినట్లే అవుతుంది. చతుర్ముఖ బ్రహ్మ రంగు ఎరుపు. అందుకే బ్రహ్మస్థానమైన నొసటిపై ఎరుపురంగు వ్యాప్తిలోకి వచ్చింది. ఇందులో నిగూఢార్థముంది. మనలోని జీవుడు జ్యోతి స్వరూపుడు. ఆ జీవుడు జాగ్రదావస్థలో భ్రూమధ్యంలోని ఆజ్ఞాచక్రంలో సంచరిస్తుంటాడు. మన నొసటిపై పెట్టుకున్న కుంకుమబొట్టుపైన సూర్యకాంతి ప్రసరిస్తే, కనుబొమల మధ్య నుండే ఇడా పింగళ నాడులు సూర్యశక్తిని గ్రహించి శరీరాన్ని ఉత్తేజపరుస్తాయి. ప్రాణశక్తికి కారణమైన నరాలకు కేంద్రస్థానము కనుబొమల మధ్య నుండే ఆజ్ఞాచక్రము. కుంకుమ బొట్టును పెట్టుకోవడం వల్ల ఆజ్ఞాచక్రాన్ని పూజించినట్లే అవుతుందని పెద్దలంటారు. మానసిక ప్రవృత్తులను నశింపజేసేదే ఆజ్ఞాచక్రమని పురోహితులు అంటున్నారు.

ఈ బొట్టు మహిళలను మరియు వారి భర్తలను కాపాడే స్త్రీ శక్తిని సూచిస్తుందని హిందువులు నమ్ముతారు. సాంప్రదాయకంగా ఇది పెళ్ళి అయిపోయిందని సూచించే ఒక చిహ్నం. దీనిని హిందూ వివాహిత స్త్రీలు పెట్టుకుంటారు. దీనిని టిక్క అని కూడా పిలుస్తారు. ఈరోజుల్లో ఆకర్షణీయమైన బొట్టు బిళ్ళలు పెట్టుకోవడం ఒక ఫ్యాషన్ గా మారి పోయింది మరియు పెళ్ళికాని కన్యలు మరియు స్త్రీలు కూడా దీనిని పెట్టుకుంటున్నారు. ఈనాటి బొట్టు వృత్తాకారానికే పరిమితం కాకుండా అండాకారం, నక్షతాకారం, గుండె ఆకారం మొదలైన వివిధ ఆకారాల్లో లభిస్తున్నది. అంతేకాక, అది నీలిరంగు, ఆకుపచ్చ రంగు, పసుపు రంగు, నారింజ రంగు మొదలైన వివిధ రంగుల్లో కూడా లభిస్తున్నది. అలాగే కేవలం కుంకమ పౌడర్ తో మాత్రమే తయారు చేసే పద్ధతికి స్వస్తి చెప్పి, ఈరోజుల్లో దీనిని రకరకాల పదార్థాలతో తయారు చేస్తున్నారు. ఇంకా ఇది రకరకాల డిజైన్లలో మరియు గాజు, తళతళలాడే ఇతర పదార్థాలతో తయారు అవుతున్నది. మంగళసూత్రం మంగళసూత్రం అంటే శుభాన్ని కలుగజేసే ఒక దారపు తాడు. ప్రత్యేకంగా దీనిని తమ పెళ్ళి అయిందని సూచించే చిహ్నంగా హిందూ ధర్మ స్త్రీలు మెడలో ధరిస్తారు. నల్లపూసలతో నిండిన రెండు దారపు తాళ్ళు కలిగి ఉండి మధ్యలో మామూలుగా ఒక బంగారం బిళ్ళ ఉంటుంది. చెడు నుండి కాపాడే రక్షణ కవచంగా నల్లపూసలు పనిచేస్తాయని వారి నమ్మకం. ఇంకా అవి ఆ స్త్రీ వివాహాన్ని మరియు ఆమె భర్త ప్రాణాన్ని కాపాడతాయని వారి నమ్మకం. దక్షిణ భారతదేశంలో, మంగళసూత్రాన్ని తాళి అని పిలుస్తారు. ఒక సన్నటి బంగారు ఛైను లేదా దారపు త్రాడుకు వ్రేలాడదీసిన ఒక చిన్న బంగారు నగ. హిందూ వివాహిత స్త్రీలు ఎట్టి పరిస్థితులలోనూ మంగళసూత్రాన్ని తొలగించకూడదు. ఆమె విధవరాలు అయినప్పుడు మాత్రమే అది కత్తిరించబడుతుంది.

చర,స్ధిర,ద్విస్వభావ రాశులు

చర,స్ధిర,ద్విస్వభావ రాశులు.
మేషం,కర్కాటకం,తుల,మకర రాశులు చర రాశులు.

వృషభం,సింహం,వృశ్చికం,కుంభ రాశులు స్ధిర రాశులు.

మిధునం,కన్య,ధనస్సు,మీనం రాశులు ద్విస్వభావ రాశులు.

చర రాశులు:-చర రాసులలో జన్మించిన వారికి చురుకుదనం,శీఘ్ర గమనం,దైర్యం,సాహసం,కొత్త విషయాల యందు ఆసక్తి,పరిసరాలు,పరిస్ధితులు,వృత్తులు,దినచర్యలలో మార్పులు కోరుకుంటూ ఉంటారు.క్షణ కాలంలో నిర్ణయాలు తీసుకుంటారు.ఉత్సాహము చూపుట,ఎప్పుడు తిరుగుతుండుట వీరి లక్షణాలు.

స్ధిర రాశులు:-స్ధిర రాశులలో జన్మించిన వారికి స్ధిరమైన అభిప్రాయాలు,సుఖ జీవనం,ఉన్న చోటును,ఇంటిని వదులుకోలేక వచ్చిన అవకాశాలు జార విడిచికొందురు. పొలం,గృహం,స్ధిరాస్తులపైనా మక్కువ చూపిస్తారు.పనులు కార్య రూపం దాల్చవలెనన్న వీరి సహాయం తీసుకొన్నచో పనులు కార్య రూపం దాల్చేదాకా నిద్రపోరు.మొండిగా మూర్ఖంగా ప్రవర్తిస్తారు.

ద్వి స్వభావ రాశులు:-ద్విస్వభావ రాశులలో జన్మించిన వారికి పలు అంశాలపైనా సమన్వయం ఉండును.వ్యాక్యాతలు,భోధన చేసేవారుగా రాణిస్తారు.సందేహాలు ఎక్కువ,సంకోచాలు ఎక్కువ,ఏ విషయాన్ని నిర్దారించలేరు.తొందరగా ఒక నిర్ణయానికి రాలేరు .ప్రతి విషయాన్ని సూక్ష్మంగా పరిశీలిస్తారు.ఎంతటి సమస్యనైనా పరిష్కరించగలరు.స్వతంత్రంతో ఏ పని చేయలేరు.

జోతీష్యంలో కాలం

కాలమే లేకపోతే ప్రారంభమూ ఉండదు, అంతమూ ఉండదు. ఆద్యంతాలు లేకపోతే సృష్టే ఉండదు. కాలంలోనే మన ఆస్థిత్వం ఉన్నది. కాలంలోనే మనం జన్మిచాం. కాలంలోనే మనం మరణిస్తాం. ఏ వ్యక్తి ఐనా కాల ప్రాధాన్యాన్ని అర్థం చేసుకున్నట్లయితే, కాలం ధర్మాన్ని అర్థం చేసుకున్నట్లయితే, కాల ధర్మానికి అనుగుణంగా నడుచుకున్నట్లయితే, ఆ వ్యక్తి జయుడే కాదు, విజయుడవుతాడు. ఒకరిక్కడ సాధించవచ్చు, మరొకరు మరొకచోట. కాలధర్మానికి అనుగుణంగా లేని వ్యక్తి జీవిత ప్రక్రియలో నలిగి నశించిపోతాడు. జీవితం అన్నది కాలం ఆడే ఒక ఆట. దీన్ని అర్థం చేసుకున్నారు కాబట్టే ఈ దేశంలోని ప్రాచీన ఋషులు, మునులు, యోగులు కాలంపై అత్యంత శ్రద్ధ పెట్టారు. కాలం అంటే మన భావన ప్రస్తుతము, మన చుట్టూ వెనువెంటనే ఉన్న సృష్టికి – భూగోళానికీ, సౌరవ్యవస్థకూ – సంబంధించినది. 108 సంఖ్య ప్రాధాన్యత ప్రాచీన భారతీయ ఖగోళ శాస్త్ర రచన అయినటువంటి సూర్యసిద్ధాంతం ప్రకారం సూర్యకాంతి, 0.5 నిమిషాలలో 2,202 యోజనాలు ప్రయాణిస్తుంది. యోజనం అంటే తొమ్మిది మైళ్లు. 2,202 యోజనాలంటే 19,818 మైళ్లు. ఇక్కడ నిమిషం అంటే 16/75 సెకండ్లు. అర నిమిషం అంటే 8/75 సెకండ్లు. అంటే 0.106666 సెకండ్లు. 0.106666 సెకండ్లకు 19,818 మైళ్ల వేగం అంటే అది సెకండుకు 185,793 మైళ్లు. ఇది దాదాపు ఆధునిక శాస్త్రీయ గణాంకాలకు చాలా సమీపంగా ఉంది. ఇప్పుడు కాంతి వేగాన్ని సెకండుకు 186,282 మైళ్లుగా నిర్ణయించారు. ఆధునిక విజ్ఞానశాస్త్రం ఈ ఫలితాన్ని సాధించడానికి ఎంతో ప్రయత్నం చేసింది, ఎన్నో పరికరాలు ఉపయోగించింది. కాని, కొన్నివేల సంవత్సరాల కిందటే, మానవ వ్యవస్థ, సౌరవ్యవస్థ కలసి ఎలా పనిచేస్తాయో గమనించడం ద్వారా ఈ వేగాన్ని వాళ్లు కనుక్కోగలిగారు. సూర్యుడికీ భూమికీ ఉన్న దూరం, చంద్రుడికీ భూమికీ ఉన్న దూరం, భూభ్రమణ విధానం, దానికున్న ప్రభావం – వీటన్నిటినీ శ్రద్ధగా పరిశీలించారు. సూర్యుడికీ భూమికీ ఉన్న దూరం, చంద్రుడికీ భూమికీ ఉన్న దూరం, భూభ్రమణ విధానం, దానికున్న ప్రభావం – వీటన్నిటినీ శ్రద్ధగా పరిశీలించారు. సూర్యుడి వ్యాసాన్ని 108 తో గుణిస్తే సూర్యుడికీ, భూమికీ మధ్య దూరం వస్తుంది. అట్లాగే చంద్రుడి వ్యాసాన్ని 108 తో గుణిస్తే చంద్రుడికీ, భూమికీ మధ్య దూరం వస్తుంది. సూర్యుడి వ్యాసం భూమి వ్యాసానికి 108 రెట్లు. అందుకే మనం హారంలో 108 పూసలు గుచ్చుతాం. ఇట్లా నేను అద్భుతమైన అంకెలెన్నో చెప్పగలను. కాని అన్నిటికంటే ముఖ్యమైంది కాలనిర్మాణానికీ, మానవ శరీర నిర్మాణానికీ ఉన్న గాఢ సంబంధం. ఇది మీకు తెలిసిన విషయమే – భూగోళం ఇంచుమించు గుండ్రంగా ఉంది. దాని కక్ష్య స్వల్పవక్రంగా ఉంది. దాని ప్రయాణం స్వీయ భ్రమణంతో వృత్తాకారంలో జరుగుతుంది. ఒక ఆవృత్తి పూర్తికావడానికి 25,920 సంవత్సరాలు పడుతుందని మనకిప్పుడు తెలుసు. ఈ వంపు ప్రధానంగా చంద్రుడి గురుత్వాకర్షణ శక్తి ప్రభావం వల్ల కలుగుతుంది. ఈ ఆవృత్తి కాలాన్ని యుగచక్రం అంటాం. ఒక్కొక్క యుగచక్రంలో ఎనిమిది యుగాలుంటాయి. భూమి, మనిషి ఒక అక్షీయ భ్రమణ చక్రం – 25,920 ని 60 (ఆరోగ్యవంతుడైన మనిషి గుండె నిమిషానికి ఇన్నిసార్లు కొట్టుకుంటుంది) తో భాగిస్తే – 432 వస్తుంది. ఈ 432 అనే సంఖ్య అనేక సంస్కృతుల్లో వస్తుంది – నార్స్ సంస్కృతి, ప్రాచీన యూదు సంస్కృతి, ఈజిప్టు సంస్కృతి, మెసెపొటేమియన్ సంస్కృతి, అలాగే భారతీయ సంస్కృతి. 432 ఎందుకు? మీ ఆరోగ్యం చక్కటి స్థితిలో ఉంటే మీ గుండె నిమిషానికి 60 సార్లు కొట్టుకుంటుంది. అంటే గంటకు 3600 సార్లు. అంటే రోజుకు 3600×24 సార్లు, అంటే 86,400 సార్లు. మీరు 864 ను 2 తో భాగిస్తే 432 వస్తుంది. మీరు ఆరోగ్యంగా ఉంటే నిమిషానికి 15 సార్లు శ్వాసిస్తారు. మీరెంతో సాధన చేస్తే అది 12 కు వస్తుంది. నిమిషానికి 15 సార్లు శ్వాస అంటే గంటకు 900 సార్లు, రోజుకు 21,600 సార్లు. 216 ను 2 తో గుణిస్తే 432 వస్తుంది. మీరు భూమి చుట్టు కొలతను తీసుకుంటే దాన్ని నాటికల్ మైళ్లలో కొలవాలి. భూగోళ స్వభావానికి అదే అసలైన కొలమానం . మనం వాడే కొలమానాలు మన సౌకర్యానికి సంబంధించినవి. ఒక వృత్తంలో 360 డిగ్రీలు ఉంటాయని మీకు తెలుసును. అట్లాగే భూగోళం పైనా 360 డిగ్రీలుంటాయి. ప్రతి డిగ్రీని 60 నిమిషాలుగా విభజించవచ్చు. ఒక నిమిషం ఒక నాటికల్ మైలు. అంటే భూమధ్యరేఖ వద్ద భూమి చుట్టుకొలత 21,600 నాటికల్ మైళ్లు – మీరు రోజుకు శ్వాస తీసుకునే పర్యాయాల సంఖ్యకూడా అదే. అంటే భూగోళం తన చుట్టూ తాను సమయం ప్రకారం పరిభ్రమిస్తూ ఉంటేనే మీరు బాగుంటారు. కాని భూపరిభ్రమణం సమయం తప్పితే మన పరిస్థితి అధోగతి. మీరు దానికి అనుగుణంగా లేకపోయినా అది మీకు మంచిదికాదు. మీరు కాలంపై స్వారీ చేయకపోతే మీ జీవితం అంతంత మాత్రంగానే ఉంటుంది – బహుశా కష్టాలమయంగా కూడా ఉండవచ్చు. కాలం అన్నది మనం కనుక్కున్న భావన కాదని చెప్పడానికే ఇదంతా – కాలం అన్నది వ్యవస్థలో గాఢంగా వేళ్లూనుకొని ఉంది, మన నిర్మాణమే దానికి అనుగుణంగా జరిగింది. మనం మహాభారతం చదివితే యుగాల గురించీ, అవి ఎలా నడుస్తాయన్న దాని గురించీ ఎన్నో విషయాలు చెప్పారు. మానవజీవితంపై కాలప్రభావాన్ని మీరు పరిశీలించాలని నా కోరిక. ఇదేదో ఎవరో ఊహించింది కాదు – ఇదొక అద్భుతమైన, గొప్ప విజ్ఞానం. యోగా ఎల్లప్పుడూ దీనితో గాఢంగా పెనవేసుకుని ఉంది. దాని గురించి సిద్ధాంతాలు చేయడంలో యోగా దృష్టి పెట్టదు. అభ్యాసంతో మనం మన శరీరాన్ని సృష్టికీ, కాలాలకీ, స్థలాలకీ అనుగుణంగా ఉంచుకునేందుకు ప్రయత్నిస్తాం. ఎందుకంటే వాటికి అనుగుణంగా లేకుండా మనం ముందుకు సాగలేం. మీరు కాలంపై స్వారీ చేయకపోతే మీ జీవితం అంతంత మాత్రంగానే ఉంటుంది – బహుశా కష్టాలమయంగా కూడా ఉండవచ్చు. మీరు కాలంపై స్వారీ చేయగలిగితే మీ జీవితం అసాధారణంగా ఉంటుంది – మానవ దేహం , మానవ మేధస్సు ఇందుకనుగుణంగానే రూపొందించబడ్డాయి. సంక్షిప్తంగా అంకెలు : 0.5 నిమిషానికి 2202 యోజనాలు యోజనం = 9 మైళ్లు నిమిషం = 16/75 సెకండ్లు 2202 యోజనాలు 0.5 నిమిషంలో = 2202×9 మైళ్లు 0.5× (16/75) సెకండ్లు = 19818 మైళ్లు 0.10666 సెకండ్లలో = 185,793 మైళ్లు సెకండుకు.

సబ్బు (Soap)

*ఈ సారి సబ్బు (Soap) కొనేటప్పుడు ప్యాకెట్ మీద రాసి ఉన్న ఈ విషయాన్ని గమనించండి.*

శరీరాన్ని శుభ్రంగా ఉంచుకోవడం మనకు అత్యంత అవసరం. ఈ నేపథ్యంలోనే రోజుకి కనీసం రెండు సార్లయినా స్నానం చేయాలని చెబుతారు. అయితే రెండుసార్లు కాకున్నా ఒకసారి చేసినా శరీరాన్ని మాత్రం శుభ్రంగా ఉంచుకోవాలి. అయితే ఇందుకోసం ఎవరైనా సాధారణంగా ఏం వాడతారు? సబ్బు లేదా బాడీ వాష్. బాడీ వాష్ అనేది హై క్లాస్ వర్గీయులు ఎక్కువగా వాడేది.

ఇక సబ్బు విషయానికి వస్తే దీన్ని అత్యధిక శాతం మంది వాడతారు. అయితే ఏ సబ్బు వాడినా అది శరీరాన్ని పరిశుభ్రంగా ఉంచుతుందని ఎలా చెప్పగలరు? సదరు కంపెనీ ఇచ్చే యాడ్‌ని చూసా? కాదు. అలా చెప్తే మీరు పొరపాటు పడినట్టే. ఎందుకంటే లాభాపేక్ష కోసం కంపెనీలు ఎన్నో రకాల ప్రకటనలు ఇచ్చి వినియోగదారులను ఆకట్టుకుంటాయి. అయితే సబ్బు ఎంత సమర్థవంతమైనది, ఎంత నాణ్యంగా పనిచేస్తుంది, ఎంతటి శుభ్రతనిస్తుంది ఎలా తెలుసుకోవడం? అందుకోసమే టీఎఫ్‌ఎం అనే పదం ఉపయోగపడుతుంది.

మీరు వాడుతున్న సబ్బు ప్యాకింగ్‌ను ఒక్క సారి సరిగ్గా గమనించండి. దానిపై టీఎఫ్‌ఎం 70శాతం, 67 శాతం, 82 శాతం అని రాసుందా? ఆ అదే! ఇప్పుడదే సబ్బు నాణ్యతను ధ్రువీకరిస్తుంది.అసలు టీఎఫ్‌ఎం అంటే ఏమిటి? టీఎఫ్‌ఎం (TFM) అంటే టోటల్ ఫ్యాటీ మ్యాటర్. అంటే ఈ టీఎఫ్‌ఎం శాతం ఎంత ఎక్కువగా ఉంటే ఆ సబ్బు అంతటి నాణ్యమైన గుణాలను కలిగి ఉంటుందని అర్థం.భారతీయ ప్రమాణాల బ్యూరో (బీఐఎస్) ప్రకారం సబ్బులను 3 రకాలుగా విభజించారు. అవి గ్రేడ్ 1, గ్రేడ్ 2, గ్రేడ్ 3.76 అంతకు మించి శాతం ఉన్నవి

గ్రేడ్ 1 సబ్బులు. 70 నుంచి 75 వరకు టీఎఫ్‌ఎం ఉంటే అవి గ్రేడ్ 2 సబ్బులు. 60 నుంచి 70 శాతం మధ్యలో టీఎఫ్‌ఎం ఉన్నవి గ్రేడ్ 3 సబ్బులు. గ్రేడ్ 2,3 సబ్బుల్లో ఫిల్లర్లు అధికంగా ఉంటాయి.

ఇవి సబ్బు రూపంలో మామూలుగానే కనిపిస్తాయి. కాకపోతే వీటిలో శరీరానికి హాని కలిగించే పదార్థాలు ఎక్కువగా ఉంటాయి. ఈ సబ్బుల్లో ఆస్బెస్టాస్ వంటి రసాయనాలు కూడా అధికంగానే ఉంటాయి. వీటిని వాడితే చర్మానికి హాని కలుగుతుంది.గ్రేడ్ 2,3 సబ్బులు నీటిలో కలిసిప్పుడు మెత్తగా అయిపోయి చాలా త్వరగా అరిగిపోతాయి. నురగ ఎక్కువ వచ్చినా వాటిని నాసిరకం సబ్బులుగానే పరిగణించాలి. ఎలాంటి చర్మం ఉన్నవారికైనా గ్రేడ్ 1 సబ్బే మంచిది. ఎందుకంటే ఈ సబ్బులు చర్మానికి మృదుత్వాన్ని ఇస్తాయి. దీంతోపాటు అధిక శుభ్రతను కలగజేస్తాయి. అదనపు కెమికల్స్ లేకుండానే సువాసనను ఇస్తాయి.

నాగులచవితి

నాగులచవితి విశిష్ఠత నాగుల చవితి -

కార్తీకశుద్ద చతుర్దశి నాడు - దీపావళి వెళ్ళిన నాలుగో రోజున వస్తుంది. పుట్టిన బిడ్డలు బ్రతకక పోతేను , పిల్లలు కలుగక పోతేను, నాగ ప్రతిష్ట చేసి పూజించటం సాంప్రదాయం .

అలా నాగ మహిమతో పుటిన సంతానానికి, నాగలక్ష్మి, నాగేశ్వరరావు, నాగయ్య వగైరా పేర్లు పెట్టుకుంటారు.

మన పురాణాలలో నాగుల చవితి గురుంచి ఎన్నో గాథలు ఉన్నాయి. దేశమంతట పలు దేవాలయల్లో మెలికలతో ఉన్న నాగేంద్రుని విగ్రహాలు కనిపిస్తూ ఉంటాయి.

ఈ నాగుల చవితి నాడు నాగేంద్రుని శివభావముతో అర్పిస్తే సర్వరోగాలు పోయి సౌభాగ్యవంతులవుతారని నమ్మకం.

ఈ మానవ శరీరమనే పుట్టకు తొమ్మిది రంధ్రాలు ఉంటాయి. వాటినే నవరంధ్రాలు అంటూ ఉంటారు. మానవ శరీరంలో నాడులతో నిండివున్న వెన్నెముకను ' వెనుబాము' అని అంటారు. అందులో కుండలినీ శక్తి మూలాధారచక్రంలో "పాము" ఆకారంలో వుంటుందని "యోగశాస్త్రం" చెబుతోంది. ఇది మానవ శరీరంలో నిదురిస్తున్నట్లు నటిస్తూ, కామ, క్రోధ, లోభ, మోహ, మద, మాత్సర్యాలనే విషాల్ని కక్కుతూ, మానవునిలో ' సత్వగుణ' సంపత్తిని హరించి వేస్తూ ఉంటుందని అందుకు నాగుల చవితి రోజున ప్రత్యక్షంగా విషసర్పపుట్టలనుఆరాధించి పుట్టలో పాలు పోస్తే, మానవునిలో ఉన్న విషసర్పం కూడా శ్వేతత్వం పొంది, అందరి హృదయాలలో నివశించే ' శ్రీమహావిష్ణువు" కు తెల్లని ఆదిశేషువుగా మారి శేషపాన్పుగా మారాలని కోరికతో చేసేదే! ఈ నాగుపాము పుట్టలో పాలు పోయుటలోగల అంతర్యమని చెప్తారు.

ఈ రోజున ఉదయమే ,తలస్నానము చేసి పుట్టదగ్గరికి వెళ్ళి, నాగరాజుకు పూజించి పాలు పోసి చలిమిడి, చిమ్మిలి, అరటిపళ్ళు, తాటి బుర్రగుంజు , తేగలు మున్నగున్నవి నివేదన చేస్తారు. ఆ పుట్ట మట్టిని పుట్టబంగారం అని, దానిని కొద్దిగా తీసుకొని చెవి దగ్గర పెట్టుకుంటారు . ముఖ్యముగా చెవి బాధలు వున్నవారికి ఈ పుట్టబంగారం పెడితే చెవి బాధ తగ్గుతుందంటారు.ఆ సందర్భంగా పుట్ట వద్ద " దీపావళి" నాడు మిగిలిన మతాబులు, కాకరపువ్వొత్తులు, టపాసులు మొదలైనవి చిన్నపిల్లలు ఎంతో సంతోషంగా కూడా కాలుస్తారు. నాగులచవితి పాటలు కూడా మన తెలుగువారిలో ఎంతో ప్రసిద్ధం: నన్నేలు నాగన్న , నాకులమునేలు , నాకన్నవారల నాఇంటివారల ఆప్తమిత్రులనందరిని ఏలు . పడగ తొక్కిన పగవాడనుకోకు , నడుము తొక్కిన నావాడనుకొనుము . తోక తొక్కిన తొలుగుచూ పొమ్ము . ఇదిగో ! నూకనిచ్చెదను మూకనిమ్ము.పిల్లల మూకను నాకిమ్ము . అని పుట్టలో పాలు పోస్తూ , నూక వేసి వేడుకుంటారు .అలాగే, పుట్టలోని నాగేంద్రస్వామి లేచి రావయ్యా! గుమ్మపాలు త్రాగి వెళ్ళిపోవయ్యా! చలిమిడి వడపప్పు తెచ్చినామయ్యా! వెయ్యి దండాలయ్య, నీకు కోటి దండాలయ్యా! పుట్టలోని నాగేంద్రస్వామి!! .... అంటూ తాము పోసిన పాలు నాగేంద్రుడు తాగితే, తమ మనసులోని కోర్కెలన్నీ తీరుతాయని భక్తుల నమ్మకం.

ఆలయాలలో నాగదేవతలకు ఘనంగా పూజలు చేస్తారు. ప్రతి ఏటా నాగులచవితి రోజున తిరుమలలో కోనేటిరాయుడైన శ్రీవారిని పెద్దశేష వాహనంపై ఊరేగించడం ఆనవాయితీ. అలాగే గురువారం వాహన సేవకు ఆరోజంతా వుపవాసముండి మరునాడు పారాయణ చేసి భుజిస్తారు. పాముపడగ నీడ పడితే పశువులకాపరి కూడా ప్రభువు అవుతాడంటారు !కాని పాములకు పుట్టలో పాలు పోయడం వల్ల వాటి ప్రాణాలకు హాని అని,అందుకని వాటి సహజ నివాసములలో పాలూ, గుడ్లూ వెయ్యొద్దని చెప్తున్నారు. దానికి బదులు ఇళ్ళలోనే బియ్యం పిండితో నాగ మూర్తులను చేసి, వాటికి శాస్త్రోక్తంగా అన్నీ సమర్పించవచ్చు. ప్రకృతి మానవ మనుగడకు జీవనాధరమైనది కనుక దానిని దైవస్వరూపంగా భావించి మన పూర్వీకులు చెట్టును, పుట్టను, రాయిని, రప్పను, కొండను, కోనను, నదిని, పర్వతాన్ని - ఇలా సమస్త ప్రాణికోటిని దైవస్వరూపంగా చూసుకొంటూ! పూజిస్తూ వస్తున్నారు.

ఇదే మనభారతీయ సంస్కృతిలోని విశిష్టత. నిశితంగా పరిశీలిస్తే ... అందులో భాగంగానే నాగుపామును కూడా నాగరాజుగా, నాగదేవతగా పూజిస్తూ వస్తున్నారు. ఈ పాములు భూమి అంతర్భాగంలో నివసిస్తూ భూసారాన్ని కాపాడే ప్రాణులుగా సమస్త జీవకోటికి నీటిని ప్రసాదించే దేవతలుగా తలచేవారు. ఇవి పంటలను నాశనంచేసే క్రిమికీటకాదులను తింటూ, పరోక్షంగా రైతుకు పంటనష్టం కలగకుండా చేస్తాయట!. అలా ప్రకృతిపరంగా అవి మనకు ఎంతో సహాయపడుతూ ఉంటాయి. నాగుపాముల సహజ నివాసాలను ఉండనిచ్చి, ప్రకృతిని కాపాడుకుంటే అంతకన్నా గొప్ప పూజ ఇంకొకటి ఉంటుందా?

కార్తీక మాసము

కార్తీక మాసము-

-తులసి పూజ కార్తీక మాసము

--తులసి పూజ కార్తీక మాసమంతా పరమ పుణ్యప్రదము. ఇందులో అతి ముఖ్యమైనవి కార్తీక శుక్ల ద్వాదశి , పౌర్ణమి మరియూ అమావాస్య. కార్తీక సోమవారాలు శివప్రీతి కరమైనవి అయితే ఏకాదశి , ద్వాదశులు విష్ణువుకు ప్రీతి పాత్రమైనవి . బిల్వపత్రములు శివుడికైతే , తులసీ దళములు , ఉసరి ఫలములు విష్ణువుకు. ఇంక కార్తీక మాసములో విడువ వలసినవి , నల్లావాలు , కందులు , మినుములు ,పెసలు , నువ్వుల నూనె మరియూ బహుబీజకములైన వంకాయలు , మెంతులు , మొదలగునవి.

కార్తీకమాసములో కేశకర్తనము [ క్షవరము ] చేసుకొనరాదు. పూజా ప్రతీకగా విష్ణు సంబంధమైన సాలగ్రామము అగ్రగణ్యమైతే , పూజాద్రవ్యములలో తులసిది అగ్ర స్థానము. సాలగ్రామము లేనిదే పుణ్య తీర్థము లేనట్టే , తులసి లేనిదే పూజ లేదు. జంతువులలో గోవు , మనుషులలో జ్ఞాని , సస్యములలో తులసి ప్రత్యేకమైనవి. దేవతలు లేని ప్రదేశమే లేదు , భగవంతుడు లేని చోటే లేదు. అయినా , సకల దేవతలు వెలసిన చోట్లు రెండే రెండు. ఒకటి గోవు , రెండు తులసి. తులసిలో సకల దేవతలే కాక పుష్కర క్షేత్రములు , గంగాది సకల తీర్థములు కూడా ఉన్నాయని పురాణములలో వర్ణించబడినది. చరించు దేవాలయం గోవైతే , సస్యరూపమైన దేవాలయమే తులసి. తులసి అంటేనే ’ తులనము లేని సస్యము ’ అనగా , దేనితోనూ సమానము కాని సస్యము. తులసికి అధిదేవత సాక్షాత్తూ మహా లక్ష్మియే !

తులసి గురించి , " తులస్యుపనిషత్ " అను యొక ఉపనిషత్తే ఉన్నతర్వాత , తులసి మాహాత్మ్యము ఎంత గొప్పదో అర్థము చేసుకోవచ్చు. మహాలక్ష్మి సాన్నిధ్యము వల్లనే తులసి కూడా ఐశ్వర్యప్రదమైనది. పద్మ పురాణము , స్కంధ పురాణము , బ్రహ్మాండ పురాణము మొదలగువాటిలో తులసి మహిమ కీర్తించబడినది. యే దానము చేయవలెనన్నా తులసి ఉండవలెను. జపతపములు పూర్ణముగా ఫలించవలెనంటే తులసిమాల అత్యావశ్యకము. తులసి ఎక్కడుంటే అక్కడే విష్ణువు సన్నిధానముండును.

తులసి మాలలేకున్నచో ఒక ఆకైనా చాలు. తులసీ కాష్టము కూడా శ్రేష్టమే. తులసి ఎండిపోయి ఉన్ననూ యే దోషమూ లేదు. అనివార్యమైనపుడు , నిర్మాల్య తులసిని కూడా మరలా కడిగి , పూజకు ఉపయోగించవచ్చును. అథమ పక్షము తులసీ నామమును జపించినా విశేష ఫలమే. ఈ తులసి , దర్శనమాత్రము చేతనే సకల పాపములనూ పరిహరించును. స్పర్శనము చేత శరీరమును పావనమొనరించును. నమస్కారము చేత రోగములను పోగొట్టును, తులసినీటిని ప్రోక్షణ చేసుకున్నంత మాత్రమున మృత్యు భయమును పోగొట్టును , తులసి మొక్కను ఇంటిలో పెంచుకొనుట వలన కృష్ణ భక్తిని పెంపొందించును. శ్రీహరి పాదార్పణము చేసినంతనే ముక్తి ఫలము దొరకును. ఈ తులసి , రాక్షస శక్తులను కూడా నశింపజేయగల పరిణామకారి. ఆ కారణమువల్లనే పురాణములన్నీ , ’ సదా తులసి ఇంటియందు ఉంచుకోతగినది ’ యని ఘోషిస్తాయి.

ఈ తులసికి పురాణములలో అనేక నామములు గలవు. తులసిని బృందావనములో పెంచి పూజించుటవలన విశేష పుణ్యము దొరకును. కార్తీక పౌర్ణమినాడు తులసి ప్రాదుర్భవించినది కాబట్టి ఆ దినమే తులసీ జయంతి. ఆ దినము తులసిని భక్తితో పూజించువారు సకల పాపములనుండీ ముక్తిని పొంది విష్ణులోకాన్ని చేరగలరని బ్రహ్మ వైవర్తస పురాణము తెలుపుతుంది. కార్తీకమాసము తులసి జన్మ మాసము కాబట్టే ఆ మాసములో తులసి పూజకు అంత ప్రాముఖ్యము. ఉత్థాన ద్వాదశి నాడే తులసీ వివాహమైన పుణ్యతిథి. ఆనాడు విష్ణువును ఉదయమే పూజించి తులసీదళాన్ని సమర్పించవలెను. సాయంత్రము , తులసి సాన్నిధ్యములో ధ్వజపతాక రంగవల్లుల అలంకారము గావించి , దామోదర రూపుడైన ఆ శ్రీహరిని పూజించాలి. తోరణములతో శోభించే మంటపమునేర్పరచి , ముత్యాల మాలలతో అలంకృతమైన సింహాసనములో దామోదర మూర్తిని పంచరాత్ర విధానముతో భక్తితో పూజించవలెను. మనోహరములైన రకరకాల పూలమాలలతోను , అనేక విధములైన రత్నములతోను , అసంఖ్యాకమైన నేతిదీపాలతోను శ్రీహరిని ఆరాధించవలెను. పాలు , వెన్న , పెరుగు , నేయిలను , వాటితో చేసిన పంచ భక్ష్యాలను , సుగంధ ద్రవ్య పూరితమైన జలములను , లవంగ సహితమైన తాంబూలమును , దక్షిణతో పాటు సమర్పించవలెను. పరిమళభరితములైన వివిధ పుష్పాలతో సమర్చించవలెను. తులసీ దళములచేతను , ఉసరిక ఫలముల చేతను , పూజింపవలెను. ఉసరికలు మహా విష్ణువుకు ప్రీతి పాత్రమే కాదు , సర్వ పాపములనూ పరిహరించగలదు. అందుకే , ఉసరి చెట్టు నీడలో పిండదానమాచరించినవాని పితరులు మాధవుని అనుగ్రహము వలన ముక్తి పొందుతారు. కార్తీకమాసములో శరీరం నిండా ఉసరిఫలాల గుజ్జును పూసుకొని , ఉసరికాయలతో అలంకరించుకొని , ఎండిన ఉసరి ఫలాలను ఆహారముగా స్వీకరించిన నరులు నారాయణులే అవుతారు. ఉసరి చెట్టు నీడలో విష్ణువును అర్చిస్తే వారు అర్పించిన ప్రతి పుష్పం వల్లనూ అశ్వమేధ ఫలం లభిస్తుంది. కార్తీక మాసములో ధాత్రీ వృక్షములు[ ఉసరి చెట్లు ] గల వనములో విష్ణువును చిత్రాన్నములతో సంతోషపరచి , బ్రాహ్మణులను భుజింపజేసి , తాము భుజించాలి.

కార్తీక మాసములో రోజు విడచి రోజు మూడు రాత్రులు ఉపవాసము చేసిన కానీ , ఆరు , పన్నెండు , లేదా పక్షము రోజులు లేదా నెలరోజులూ , ఒంటిపూట భోజనము చేసి గడపినవారు పరమపదాన్ని చేరుకుంటారు. ప్రతి సాయంకాలమూ ఇంటి బయట నువ్వులనూనెతో ఆకాశదీపమును పెట్టవలెను. చతుర్దశి , అమావాస్యలలో ప్రదోషకాలపు దీపము పెట్టటం వలన యమ మార్గాధికారులనుండీ విముక్తుడౌతాడు. కృష్ణ చతుర్దశి యందు గోపూజ చేయాలి. కార్తీక పౌర్ణమిలో దేవాలయములలో దీపాలు పెట్టాలి. పురుగులు , పక్షులు , దోమలు , వృక్షములు, మరియూ నీటిలోను , భూమియందు తిరుగుతున్న జీవులూ-- ఈ దీపాలను చూస్తే తిరిగి జన్మను పొందవు. చండాలులు , విప్రులూ కూడా ఈ దీపాలను చూస్తే మరుజన్మను పొందరు. కార్తీకమాసమందు కృత్తికా నక్షత్రము రోజున కార్తికేయుని దర్శనము చేసుకున్నవారు ఏడు జన్మలు విప్రులౌతారు. ధనవంతులూ , వేదపారగులూ అవుతారు.

వివాహానికి అనుకూలమైన వ్యక్తి ఎవరు?

నూటికి నూరుపాళ్ళు మనకు అనుకూలమైన వ్యక్తికోసం వెదకడం అసంభవమైన విషయాల్ని ఆశించడమే. 

వివాహంలో ఒడిదుడుకులు ఎందుకు ఎక్కువగా వస్తాయంటే మిగతా అన్నిటిలోకంటే ఈ అనుబంధంలో మీరు రెండవవ్యక్తితో చాలా విషయాలు పంచుకోవాల్సి వస్తుంది. సమస్య వివాహమూ కాదు, అది పురుషుడు గురించో, స్త్రీ గురించో, భర్తో, భార్యో కాదు. మీరు చాలా విషయాలు ఎవరితోనైనా పంచుకోవలసిన ప్రతి సందర్భంలోనూ ఇటువంటి సమస్యలు మీరు ఎదుర్కొంటూనే ఉంటారు.

 వివాహంలోగాని, కలిసి సహజీవనం చెయ్యడంలోగని మీరు ఒకే స్థలాన్ని , ప్రతి వస్తువునీ కలిసి పంచుకోవాలి. పర్యవసానంగా, ప్రతిరోజూ, ప్రతీ క్షణం ఏదో ఒక విధంగా ఒకరి హద్దుల్లోకి రెండవవారు ప్రవేశించే పరిస్థితి వస్తూంటుంది. ఇతర అనుబంధాలలోనైతే, ఎవరైనా హద్దులుమీరి ప్రవర్తించినపుడు, మీరు దూరంగా జరిగిపోవచ్చు. ఇక్కడ మీకు అటువంటి అవకాశం లేదు. ఒకరి హద్దుల్లో మరొకరు ప్రవేశించడం ఎక్కువవుతున్నకొద్దీ, సంఘర్షణ ఎక్కువవుతుంటుంది. ఎంతో అందంగా జీవిస్తూ, ఒకరంటే ఒకరికి వల్లమాలిన ప్రేమతో, ఒకరికొకరు ఆసరాగా జీవిస్తున్న దంపతులు చాలామంది ఉన్నారు. అదే సమయంలో ఈ అనుబంధం ఎంతో వికృతంగానూ పరిణమించగలదు. దానికి మూసిన తలుపుల వెనక ఏమిటి జరుగుతోందో ఎవరికీ తెలియకపోవడం ఒక కారణం. రోడ్డుమీద పోతున్న వ్యక్తి మీ కాళ్లు తొక్కినపుడు మీరు ఒక విధంగా ప్రతిస్పందిస్తారు, ఎందుకంటే అందరూ మిమ్మల్ని గమనిస్తుంటారు గనుక. ఈ అనుబంధంలో ఎవరూ గమనించేస్థితిలో ఉండరు. కనుక ఏదన్నా జరగవచ్చు. ఒకరి హద్దుల్లో మరొకరు ప్రవేశించడం ఎక్కువవుతున్నకొద్దీ, సంఘర్షణ ఎక్కువవుతుంటుంది. 

వివాహం ఫలప్రదం జరగడానికి కావలసింది ఏ లోపాలూ లేని వ్యక్తి కాదు… ఏ లోపాలూ లేని వ్యక్తి భూమి మీద ఉండడు. మీకు కావలసింది ఆ వ్యక్తికి నైతిక నిష్ఠ ఉండడం. ఎవరు మిమ్మల్ని పరిశీలిస్తున్నా, పరిశీలించకున్నా మీరు ఒక్కలాగే ప్రవర్తించాలి. మీ వ్యక్తిత్వం మీరు ఎక్కడున్నారు, ఎవరితో ఉన్నారు అన్నదాన్ని బట్టి మారిపోకూడదు. ఒకసారి మీ ప్రవర్తనాసరళిని నిర్ణయించుకున్నాక, మరొక వ్యక్తితో ప్రతిస్పందించడం ఎంతో ఆనందదాయకంగా పరిణమించగలదు. మీరిద్దరూ ఒకరినుండి రెండవవారు ఏదో ఒకటి రాబట్టుకోవాలని ప్రయత్నిస్తున్నంత సేపూ, మీ ఇద్దరిలో ఎవరికి తాము రాబట్టదలుచుకున్నది దొరకకపోయినా అది అనునిత్యం సంఘర్షణకి దారి తీస్తుంది. మీరు వ్యక్తిగా మిమల్ని మీరు పరిశీలించి చూసుకోవాలి: మీకు ఆ వ్యక్తిమీద ఉన్నది ఇలా ఉండి అలాపోయే వ్యామోహమా, లేక ఆ వ్యక్తి మీకు తోడుగా ఉండాలన్న బలమైన కోరికా? ప్రతివ్యక్తీ ఏదో ఒక అనుబంధంలో చిక్కుకోవలసిన అవసరమూ లేదు; ప్రతి వ్యక్తీ అలాగని ఒంటరిగా ఉండనూ అవసరం లేదు. ఇది ప్రతి వ్యక్తీ తమకు తాముగా తీసుకోవలసిన నిర్ణయం. మీరు ఒక తోడు లేకుండా జీవించలేననీ, వివాహం మీ శ్రేయస్సుకి ఒక సోపానమనీ అనుకున్నప్పుడే మీరు వివాహం చేసుకోవాలి. 

పెళ్ళి చేసుకోవడంలో తప్పులేదు. కానీ మీకు ఆ అవసరం ఉందని అనిపించకుండా పెళ్లిచేసుకోవడం మాత్రం నేరం. ఎందుకంటే ఇలా చేయడంవల్ల మీ జీవితమూ, కనీసం మరొక వ్యక్తి జీవితమూ దుర్భరం అవుతాయి గనుక. ఈ మానవజాతి అంతరించిపోయే ప్రమాదంలో ఉంటే, అందరినీ వివాహం చేసుకోమని ప్రోత్సహిస్తాము. కానీ ప్రపంచ జనభా విస్ఫోటనం చెందుతోంది. మీరు పిల్లల్ని కనకపొతే మీరు మానవజాతికి మహోపకారం చేస్తున్నట్టే. అది పక్కనబెడితే, ముఖ్యమైన విషయం అందరూ పెళ్ళిచేసుకోవలసిన అవసరం లేదన్నదే. “నాకు తోడు అవసరమా?” అని ఎవరొ గౌతమ బుద్ధుణ్ణి అడిగితే ఆయన, “మూర్ఖుడితో ప్రయాణం చెయ్యడం కన్నా, ఒంటరిగా ప్రయాణం చెయ్యడమే మిన్న” అని సమాధానం చెప్పాడట. నేను అంత నిర్దాక్షిణ్యంగా ఉండను. నేను “మీకు మీ వంటి మూర్ఖుడే దొరికితే ఏదో ఒక అంగీకారానికి రావొచ్చు” అని అంటాను. అందరూ వివాహం చేసుకుంటున్నారు కాబట్టి నేనూ చేసుకోవాలనుకునో, ఒంటరిగా ఉండవలసి వస్తుందన్న భయం చేతనో, సమాజం ఏమని అనుకుంటుందో అన్న భయంవల్ల కాకుండా, మీ వ్యక్తిగత అవసరాన్ని బట్టి మీరు నిర్ణయించుకోవాలి. మీరు గుర్తుంచుకోవలసిన మరొక విషయం, మీకు ఆసరా కావాలి కాబట్టి పెళ్లి చేసుకుంటున్నారు. మీరు తోడుని కోరుకోవడంలో ఉద్దేశ్యం ఏమిటి? “నేను దారి తప్పిపోతే, నాతోపాటే దారితప్పిపొయే మరో వ్యక్తిని తోడు తీసుకుందాం,” అన్నది కాకూడదు. 

వివాహమూ, సహజీవనమూ అస్తిత్వ సమస్యకి పరిష్కారాలు కావు. అవి మీ వ్యక్తిగత అవసరాలు కొన్ని తీర్చడానికి పనికి వస్తాయి అంతే. మీకు బలమైన శారీరక, భావావేశాత్మక, మానసిక అవసరాలుంటే, మీరు తప్పకుండా ఒక తోడు వెతుక్కోవలసిందే. మీరు కేవలం సామాజిక ఆర్థిక కారణాలకోసమే పెళ్లి చేసుకోకూడదు. మీరు గుర్తుంచుకోవలసిన మరొక విషయం, మీకు ఆసరా కావాలి కాబట్టి పెళ్లి చేసుకుంటున్నారు. 

మీరు ఆశించే ఆసరా, శరీరకమైనది కావచ్చు, భావావేశాత్మకమైనది కావచ్చు, మానసికమైనది కావచ్చు, సామాజికమైనదీ, ఆర్థికమైనదీ అయినా కావచ్చు. కారణం ఏదైనప్పటికీ, మీరు ఒకరికి ఉపకారం చెయ్యడానికి పెళ్లి చేసుకోవడం లేదు. మీరు పెళ్లి చేసుకుంటున్నది మీకు కొన్ని అవసరాలు తీరాలి గనుక. అవతలి వ్యక్తి మీకు మీరు కోరుకున్నది ఇవ్వడానికి సిద్ధపడినపుడు మీరు కృతజ్ఞతతో ఉండగలిగితే, అనుబంధంలొ సంఘర్షణలు తలెత్తే అవకాశమే లేదు. 

ఆదర్శ పురుషుడుకోసమో, ఆదర్శ స్త్రీ కోసమో వెతకొద్దు. అటువంటి వాళ్లు ఎవరూ లేరు. మీ అవసరాలే మీరొకతోడుకోసం వెదకడానికి కారణమని మీరు గ్రహించినపుడు, ఆ అవసరాలు తీరడానికి తగిన వ్యక్తిని ఎంపికచేసుకొండి. మీరు ఆ వ్యక్తిని అంగీకరించి, గౌరవించి, ప్రేమించి, మీ జీవితంలోకి ఆహ్వానించి, ఆ వ్యక్తి శ్రేయస్సు కాంక్షించి, ఒకరి బాధ్యత ఒకరు తీసుకోవడానికి మీరిద్దరూ సిద్ధపడిననాడు, అది ఎంతో అందమైన అనుబంధంగా రూపుదిద్దుకోగలదు. నీడపడకుండా .. ప్రతి ప్రేమికుడూ కోరుకునేది రెండుజీవితాలు ఒకటి కావాలని. మరొక జీవితంతో ముడిపడాలని కోరుకునే ఈ సమ్మేళనా కాంక్ష జీవితపు పరిపూర్ణత అనుభవించడం కొరకే. సౌందర్యం కేవలం కలిసి ఉండడంలో లేదు ఇద్దరి ఆలోచనలూ ఋజుమార్గంలో ఉండగలగడం .

   
ఒక స్త్రీ, ఒక పురుషుడి అలవాట్లు, అభిరుచులు, ఇష్టాలు కలిస్తేనే వారు దంపతులుగా జీవితాంతం సుఖంగా జీవిస్తారని అందరూ చెబుతారు. ఒకరి అభిప్రాయాలను మరొకరు గౌరవిస్తూ వారిరువురూ కలకాలం ఎంతో అన్యోన్యంగా ఉంటారని అంటారు. అయితే కేవలం అలవాట్లు, అభిరుచులే కాదు జ్యోతిషశాస్త్రం ప్రకారం దంపతుల రాశులు మ్యాచ్ అయినా కూడా వారు జీవితాంతం సుఖంగా కలిసిపోయి ఉంటారట. ఈ క్రమంలో దంపతులకు ఏయే రాశులు ఉంటే మంచిదో, ఏయే రాశులు ఉన్న వారికి మ్యాచింగ్ కరెక్ట్‌గా ఉంటుందో ఇప్పుడు తెలుసుకుందాం.

తుల – సింహ రాశులు…
ఈ రాశులను కలిగి ఉన్న దంపతులు సామాజికంగా ఎక్కువ ఉత్తేజంగా ఉంటారట. వీరు ఎక్కడ ఎవరితోనైనా ఇట్టే కలిసిపోతారట. ఎల్లప్పుడూ ఓపెన్‌గా ఉంటారట. దంపతుల్లో ఒకరికి సింహ రాశి ఉంటే వారు డిమాండింగ్‌గానూ, తుల రాశి ఉన్న వారు ఎలాంటి పరిస్థితినైనా ఎదుర్కొనే వారు గానూ ఉంటారట.

మేషం – కుంభ రాశులు…
దంపతుల్లో ఒకరికి మేషం, మరొకరికి కుంభ రాశి ఉంటే వారు ఎల్లప్పుడూ సాహస కార్యాలంటే ఇష్ట పడతారట. కొత్త వాటిని కనిపెట్టడంలో సృజనశీలురై ఉంటారట. దంపతులిరువు ఒకరికి ఒకరు స్వేచ్ఛను, ప్రేమను ఇచ్చి పుచ్చుకుంటారట.

మేషం – కర్కాటక రాశులు…
లైఫ్ పార్ట్‌నర్స్‌లో ఒకరికి మేషం, మరొకరికి కర్కాటకం ఉంటే వారు ఎల్లప్పుడూ ధైర్యవంతులుగా ఉంటారట. ఏ పని చేసేందుకైనా వెనుకాడరట. జీవితంలో ముందుకు వెళ్లే కొద్దీ మరింత శక్తిశీలురవుతారట.

మేషం – మీన రాశులు…
మేషం, మీన రాశులు ఉన్న దంపతులు మంచి సంబంధ బాంధవ్యాలను కలిగి ఉంటారట. ఒకరు ఎక్కువ, మరొకరు తక్కువ అన్న భేద భావాలు వారిలో రావట. ఒకరితో ఒకరు సులభంగా సర్దుకుని పోతారట. వారి సంబంధం జీవితాంతం కొనసాగుతుందట.

వృషభం – కర్కాటక రాశులు…
ఈ రాశులు ఉన్న దంపతులు ఒకరినొకరు గౌరవించుకుంటారట. ఒకరి భావాలను మరొకరు అర్థం చేసుకుంటారట. వీరిద్దరూ జీవితాంతం అన్యోన్య దాంపత్యం కొనసాగిస్తారట.

మకరం – వృషభ రాశులు…
ఈ రాశులు ఉన్న దంపతులు ఒకరినొకరు సులభంగా అర్థం చేసుకుంటారట. ఒకరినొకరు ఎల్లప్పుడూ గౌరవించుకుంటూ, పొగుడుకుంటూ ఉంటారట. వీరిది కూడా అన్యోన్య దాంపత్యమేనట.

ధనుస్సు – మేష రాశులు…
ధనుస్సు, మేష రాశులను కలిగి ఉన్న దంపతులు అత్యంత అన్యోన్యంగా ఉంటారట. ఒకరంటే ఒకరికి ఎంతో ప్రేమ, ఆప్యాయత ఉంటుందట.

కర్కాటకం – మీన రాశులు…
ఈ రాశులు ఉన్న దంపతులు ఒకరినొకరు అర్థం చేసుకుని జీవిస్తారట. ఎవరినీ నొప్పించని రీతిలో వ్యవహరిస్తూ ముందుకు సాగుతారట.

సింహం – ధనుస్సు రాశులు…
ఈ రాశులు ఉన్న జీవిత భాగస్వాములు ఎల్లప్పుడూ ఇతరులకు సహాయం చేసే ధోరణిని కలిగి ఉంటారట. ఒకరిపై ఒకరికి బాగా నమ్మకం ఉంటుందట. వారు తమకు తామే సమస్యలను పరిష్కరించుకుంటారట.

కన్య – మకర రాశులు…
ఈ రాశులు ఉన్న దంపతులకు ఒకరంటే ఒకరికి ఆకర్షణ కలుగుతుందట. అదే వారిని జీవితంలో ముందుకు తీసుకెళ్తుందట. ఎల్లప్పుడూ ఓపెన్‌గానే మాట్లాడుకుంటారట.

సింహం – మిథున రాశులు…
సింహం, మిథున రాశులను కలిగి ఉన్న దంపతులు సాహస కృత్యాలంటే ఇష్టపడతారట. వీరు తమ తమ జీవిత భాగస్వాములను అత్యంత ఎక్కువగా ప్రేమిస్తూ ముందుకు సాగుతారట.

కుంభం – మిథున రాశులు…
ఈ రాశులను కలిగి ఉన్న దంపతులు తమ జీవితంలో ఎలాంటి ఒడిదుడుకులు ఎదురైనా నిబ్బరంగా ఉంటారట. వాటిని ధైర్యంగా ఎదుర్కొంటారట. ఒకరికి మరొకరు సహాయం చేసుకుంటూ జీవనం సాగిస్తారట.

వృశ్చికం – సింహ రాశులు…
ఈ రాశులు ఉన్న దంపతులు తమ వ్యక్తిత్వాలు, స్వభావాలతో మంచి సంబంధాలను కలిగి ఉంటారట. వృశ్చికం రాశి వారిని సింహ రాశి వారు అన్ని విషయాల్లోనూ సంతృప్తి పరుస్తారట.

మిథునం – తుల రాశులు…
దంపతులిద్దరిలో ఒకరికి మిథునం, మరొకరికి తుల రాశి ఉంటే వారు లైంగిక పరంగా మంచి సంబంధాలను కలిగి ఉంటారట. వారిరువురు ఎల్లప్పుడూ ప్రశాంతంగా ఉండేందుకు ప్రయత్నిస్తారట.

అరుంధతి

అరుంధతి:
 అరుంధతి భారత పురాణాలలో వశిష్ట మహాముని భార్య మరియు మహా పతివ్రత. భారతీయుల వివాహములో అరుంధతి నక్షత్రాన్ని చూపించడం ఒక ముఖ్యవిధి.









అరుంధతి వశిష్ఠ మహర్షి ధర్మపత్ని, మహా పతివ్రత అని ఆకాశం వంక పెళ్లి సమయంలో చూపించి చెబుతారు బ్రాహ్మణులు. అలా చేస్తే మీ సంసారిక జీవనం నల్లేరు మీద నడకలా సాగుతుందని పండితులు వధూవరులకు చెబు తారు.











మాఘమాసాది పంచ మాసాల కాల మందు తప్ప ఈ నక్షత్రం సాయంత్రం వేళ కానరాదు. రాత్రిపూట చంద్రుడ్ని, నక్షత్రాలను చూడటం వల్ల కంటి శక్తి పెరుగుతుంది. అరుంధతి నక్షత్రం నుంచి వచ్చే కిరణాల వల్ల కంటి శక్తి మరింత పెరుగుతుంది. అరుంధతి నక్షత్రం సప్తర్షి మండలంలో ఉండే చిన్న నక్షత్రం, శిశిర, వసంత, గ్రీష్మ రుతువులందు సాయంకాల సమయాన, మిగిలిన కాలాల్లో అర్థరాత్రి లేదా దాటిన తర్వాత తెల్లవారుజామున కనిపిస్తుంది.








 అరుంధతి నక్షత్రాన్ని చూడాలనుకుంటే జాగ్రత్తగా ఆకాశం వంక చూడండి. '?' మార్కు ఆకారంలో నక్షత్రాలు ఉంటాయి. ఖచ్చితంగా కాకపోయినా దాదాపుగా ఆ ఆకారంలో ఉంటుంది. చిన్న పిల్లాడిని ? మార్కు గీయమంటే ఎలా గీస్తాడో అలా ఉండే సప్తర్షి మండలంలో పక్కపక్కనే ఉండే నక్షత్రాలే అరుంధతి, వశిష్ఠులవారివి. అరుంధతి నక్షత్రం చిన్నగా ఉంటుంది.

జ్యోతీష్యంలో నక్షత్రాలపేర్లు.

కశ్యప ప్రజాపతి భార్య దితి గర్భంలో జన్మించిన 27మంది కుమార్తెలే 27 నక్షత్రాలు.






వీరిలో రోహిణి, అనూరాధ, ధనిష్ఠ అతి సుందరమైనవారు. రోహిణి ఈ ముగ్గురిలోనూ కూడా అందగత్తె. వారందరిని చూచి ముచ్చటపడి దక్షప్రజాపతి వారిని తనయింటికి తీసికొని వెళ్ళి తన బిడ్డలవలె పెంచాడు.












ఆ నక్షత్రముల పేర్లు - అశ్వని, భరణి, కృత్తిక, రోహిణి, మృగశిర, ఆర్ద్ర, పునర్వసు, పుష్యమి, ఆశ్లేష, మఖ, పుబ్బ (పూర్వఫల్గుణి), ఉత్తర (ఉత్తరఫల్గుణి), హస్త, చిత్త, స్వాతి, విశాఖ, అనూరాధ, జ్యేష్ట, మూల, పూర్వాషాఢ, ఉత్తరాషాఢ, శ్రవణము, ధనిష్ఠ, శతభిషము, పూర్వాబాధ్ర, ఉత్తరాబాధ్ర, రేవతి.





 ఆ బిడ్డలకు తగిన వరునికొఱకు దక్షుడు మునులను సంప్రదించాడు. మునుల సలహా ప్రకారం దక్షుడు తన కుమార్తెలను చంద్రునికిచ్చి పెండ్లి చేశాడు. అందరిచేతను ఒక పూలమాల తయారు చేయంచి చంద్రుని మెడలో వేయించాడు.










చంద్రునకు క్షయ వ్యాధి కలుగుట ఇరువదియేడుగురు భార్యలలో అత్యంత సుందరాంగియైన రోహిణిపట్ల చంద్రుడు ఎక్కువ అనురాగం చూపుతూ తక్కినవారిపట్ల అనాదరం ప్రదర్శించాడు. అప్పుడు వారు దుఃఖించి తమ తండ్రితో తమ బాధను చెప్పుకొన్నారు. దక్షుడు సహజంగానే కోపిష్టి గనుక చంద్రుని క్షయవ్యాధితో కృశింపమని శపించాడు. క్రమంగా చంద్రుడు కళావిహీనుడు కాసాగాడు. పరమేశ్వరుని ప్రార్ధించాడు. దక్షుడినే ఉపాయం అడుగమని శివుడు చెప్పాడు. చంద్రుడు దక్షునికి నమస్కరించి "తమ ఆశీర్వచన ప్రభావంచేత ఇప్పటికిలా ఉన్నాను" అన్నాడు. అందరు భార్యలను సమముగా ఎందుకు చూచుకోవడంలేదని దక్షుడు అడిగాడు. సృష్టిలో వైవిధ్యం ఉన్నపుడు అందరినీ ఒకేలా ఎలా చూసుకోగలమని చంద్రుడు ప్రశ్నించాడు. రూపమునకే ప్రాధాన్యత ఇవ్వడం తగదని దక్షుడు తెలిపాడు. అందరిలోకి రోహిణి అందగత్తె అని తాను భావిస్తున్నానని చంద్రుడు చెప్పాడు.

దేవ, రాక్షస, మానవ గణములు దక్షుడు ఇలా చెప్పాడు - రూపములో తరతమ భేదాలు ఉండడం సాధారణం. నా పుత్రికలలో తొమ్మిది మంది (అశ్వని, మృగశిర, పుష్యమి, స్వాతి, హస్త, పునర్వసు, అనూరాధ, శ్రవణము, రేవతి) దేవతా స్వభావులు,



మరి తొమ్మిది మంది (రోహిణి, ఆరుద్ర, భరణి, పుబ్బ, పూర్వాషాఢ, పూర్వాబాధ్ర, ఉత్తర, ఉత్తరాషాఢ, ఉత్తరాబాధ్ర) మానవ స్వభావులు,











తక్కిన తొమ్మిది మంది (కృత్తిక, మఖ, ఆశ్లేష, విశాఖ, శతభిష, ధనిష్ఠ, చిత్త, జ్యేష్ట, మూల ) రాక్షస స్వభావులు.











కనుక వారి గుణాలలో భేదాలున్నాయి. అయినాగాని అగ్ని సాక్షిగా చేసుకొన్న ప్రమాణాలు తప్పరాదు. అందువలన అసత్యదోషం కలుగుతుంది. వివాహ సమయంలో చేసే ప్రమాణములు చంద్రుని కోరికపై దక్షుడు పెండ్లినాటి ప్రమాణాలను ఇలా వివరించాడు - మంగళసూత్ర ధారణకు ముందు బ్రహ్మ చూపిన అన్నంమీద, దోసిళ్ళతో బియ్యం శిరసులపై పోసికొనేముందు ఆ బియ్యం మీద, ప్రధాన హోమానికి ముందు చేతిలో పేలాలు ఉంచుకొని, ఆ తరువాత సప్తర్షులను అరుంధతిని చూపించేటపుడు అనేక ప్రమాణాలు చేశారు. ఎన్ని ఇక్కట్లు వచ్చినా భార్యను విడువనని ప్రమాణం చేసినాక భార్యను నిరాదరిస్తే అది దోషం అవుతుంది. ప్రమాణ హక్కులు లేకుండా వివాహం ఎక్కడా జరుగదు. ఆ ప్రమాణాలను వధూవరులతో సరిగా పలికింపకపోవడం పురోహితుల దోషం అవుతుంది.

చంద్రునకు దక్షుని జ్ఞానోపదేశము.
చేసినా, తెలియక చేసినా గాని సుకృతాలకు, దుష్కృతాలకు ఫలితం అనుభవింపక తప్పదు. కనుక యుక్తాయుక్తాలను తెలిసికొని కర్మలు చేయాలి. మానవేతర జంతుజాలానికి గత జన్మ పాపాలను అనుభవించడమే గాని ఆ జన్మలో క్రొత్తగా చేసే పాపాలేవీ ఉండవు. గతజన్మలో జీవులు చేసిన కర్మఫలాలు (ముందు జన్మలలో అనుభవించడానికి నిలువ చేసుకొన్నవి) తరువాతి జన్మలలో అనుభవించాలి. వీటిలో ఆరుజన్మలనుండి ప్రోగైనవి సంచితములు. ఏడు జన్మల క్రింద చేసినవి ప్రారబ్ధములు







ఈ జన్మలో చేసిన కర్మలకు ముందు జన్మలలో అనుభవింపవలసిన ఫలాలు ఆగామి వీటిలో తెలియక చేసిన అపరాధములకు పశ్చాత్తాపం పొంది, సన్మార్గాన్ని అలవరచుకోవడం వలన జీవులు క్షంతవ్యులు అవుతారు. అంటే పారి పాపాలనుండి విముక్తి లభిస్తుంది. అంతే కాకుండా జ్ఞానం ద్వారా సంచితములు, ఆగామి నుండి విడుదల పొందవచ్చును. ప్రారబ్ధం మాత్రం అనుభవించి తీరవలసిందే. కనుక పశ్చాత్తప్తుడై, సన్మార్గం అవలంబించి, జ్ఞానాన్ని వృద్ధి చేసుకొని జీవుడు సంచితములనుండి, ఆగామినుండి విముక్తుడై, ప్రారబ్ధాన్ని మాత్రం అనుభవించి, కర్మశూన్యుడై ముక్తిని పొందవచ్చును.







బ్రహ్మజ్ఞాని కూడా ప్రారబ్దాన్ని అనుభవించి తీరాల్సిందే. జ్ఞానియైనవాడు తన కర్మలనన్నింటిని హరింపజేసుకొని, శ్రీహరి పంకేరుహ ధ్యానైక చిత్తుడై, జనన మరణములు లేని స్థితిని పొందుటయే మోక్షము. కర్మమేమాత్రము శేషించినా గాని జన్మము తప్పదు. ఈ ప్రపంచం సమస్తమూ పరమాత్మ స్వరూపమే అని తెలిసికొని, సకల జీవులపట్ల సమభావంతో వర్తించడం సామాన్య జ్ఞానం. సామాన్య జ్ఞానాన్ని క్రమంగా అభివృద్ధి చేసుకోవడం ద్వారా బ్రహ్మజ్ఞానం లభిస్తుంది. అప్పుడు భేదబుద్ధి తొలగి, సర్వ ప్రపంచంలో పరబ్రహ్మమే నిండియున్నదన్న జ్ఞానం ఆత్మకు లభిస్తుంది. దానివలన బ్రహ్మజ్ఞానం కలుగుతుంది.















 చంద్రుని క్షయరోగ విముక్తి. భార్యలను (అనగా చంద్రుని భార్యలు, దక్షుని పుత్రికలు అయిన వారిని) చంద్రుడు క్షోభకు గురి చేశాడు గనుక అతనికి క్షయరోగం కలిగిందని దక్షుడు తెలిపాడు. అందరిపట్ల పక్షపాత బుద్ధి లేకుండా మెలగమని చెప్పాడు. అందుకొరకు దినమునకొక భార్యతో ఉండమని, ఆ 27 దినములు 27 యోగములు అవుతాయని దక్షుడు చెప్పాడు. - అవి విష్కంభము, ప్రీతి, ఆయుష్మాన్, సౌభాగ్యము, శోభనము, అతిగండము, వృద్ధి, ధృవము, వ్యాఘాతము, హర్షణము, వజ్రము, సిద్ధి, వ్యతీపాతము, పరియాన్, పరిఘము, శివము, సిద్ధము, సాధ్యము, శుభము, శుక్రము, ఇంద్రము, వైధృతి. అలా ఉండడం వలన క్రమంగా రోగం క్షీణిస్తుందని, శుక్లపక్షంలో వృద్ధిని పొందుతూ కృష్ణపక్షంలో కళావిహీనుడు అవుతుంటాడని దక్షుడు ఉపాయం చెప్పాడు. తన శాపం అమోఘం గనుక దానిని తొలగించడం సాధ్యం కాదని, కాని మదోన్మత్తుడైన రాజు (చంద్రుడు) క్రమంగా జరిగినదానిని మరిచిపోయే ప్రమాదం ఉంది గనుక ఆ విధాన్ని అలా ఉండనీయమని చెప్పాడు. దక్షునికి నమస్కరించి, అతని ఆనతి తీసికొని చంద్రుడు అతని ఆజ్ఞ ప్రకారం నడుచుకోసాగాడు.





మహా పాతకము, పుణ్యములో పాపము,
చంద్రుని కథ విన్న తరువాత జైమిని వ్యాసుని "మహాపాతకములు" అంటే ఏమిటని అడిగాడు. అందుకు వ్యాసుడిలా చెప్పాడు - పాతకాలలో ఐదింటిని "మహాపాతకాలు" అంటారు. ఆ పాపాలకు నిష్కృతి లేదు. వాటి ఫలితాలను అనుభవించే తీరాలి. ఆ మహాపాతకాలు - స్త్రీ హత్య శిశు హత్య గో హత్య బ్రహ్మ హత్య స్వర్ణస్తేయము ఇక బుద్ధి పూర్వకంగా చేసిన పుణ్యపాపముల ఫలితాన్ని అనుభవించి తీరాలి. అలా కాకుండా తెలియక,






ప్రమాద వశాత్తూ చేసిన పాపములకు ప్రాయశ్చిత్తంగా విముక్తి సాధనాలున్నాయి. శాస్త్ర ప్రకారంగా, భక్తిపూర్వకంగా ప్రాయశ్చిత్తం చేసుకొంటే ఆ పాలు క్రమంగా హరిస్తాయి. ఇందుకు ఉదాహరణగా కోసల దేశపురాజు గోహత్యాపాతకంలో ఇరుక్కొన్న వైనం చెప్పాడు వ్యాసుడు. ఒకప్పుడు కోసలదేశంలో క్షామం సంభవించినపుడు రాజు భీమసేనుడు నగరం వెలుపల ఒక బావి త్రవ్వించాడు. కాని ఆ నూతి చుట్టూ గోడ కట్టించలేదు. దాహం గొని ఉన్న ఒక ఆవు దూడ ఆ నూతిలోపడి మరణించింది. బావిచుట్టూ తిరుగుతూ ఆవు అరుస్తున్నది. ప్రోగైన జనులు దూడ కళేబరాన్ని బయటకు తీశారు. ఈ పాపం ఎవరిదనే చర్చ సాగింది. అజాగ్రత్తగా ఉన్న పశువులకాపరిధి తప్పన్నారు కొందరు. దూడ యజమాని తప్పు అని కొందరన్నారు. బావికి గోడ కట్టించని వారిది తప్పని మరి కొందరన్నారు. ఈ సంగతి తెలిసి రాజు పండితులను సంప్రదించాడు. వారు రాజుకు చెప్పిన విషయం ఏమంటే - రాజా బావి త్రవ్వించి అనేకుల ప్రాణాలను రక్షించిన పుణ్యం నీకు చెందుతుంది. అలాగే గోడ కట్టించాలని తెలియక ఒక ఆవుదూడ మరణానికి కారణమైన పాపం కూడా నీకు చెందుతుంది. కాని ఇది తెలియక చేసిన తప్పు కనుక ప్రాయశ్చిత్తం చేసుకోవచ్చును. పది దినములు దీక్షతో ఉండి, పుణ్యక్షేత్రాలు దర్శించి, ఉత్తమ దానములు చేయుము - అని చెప్పారు. రాజు అలాగే చేశాడు.


గోవు పుట్టుక
గోవుకు అంత పవిత్రత ఎందుకు కలిగిందని జైమిని అడిగాడు. శ్వేతవరాహకల్పంలో విరాట్పురుషుడైన పరబ్రహ్మ యోగనిద్రనుండి లేచి ముందుగా తన నాభి కమలంనుండి బ్రహ్మను పుట్టించాడు. అనంతరం తనయందున్న ప్రకృతినుండి విష్ణువును, మహేశ్వరుని సృజింపజేశాడు. అనంతరం ప్రకృతి చేసిన ఒక తప్పిదం కారణంగా ఆమెను "పశువు" అన్నాడు. కాని మరల కరుణించి - నీ ముఖంలో పంచమహాపాతకాలుంటాయి. అయినా నీవు అతిపవిత్రవై యుందువు. నీ మలమూత్రములు కూడా పవిత్రములు. నీ దర్శనము సకల పాపములు పోగొట్టును. నిన్ను దానమిచ్చేవారి శరీరంలో ఎన్ని వెండ్రుకలుంటాయో అన్నివేల దివ్యాబ్ధములు వాఱు గోలోకంలో నివశిస్తారు.- అని చెప్పెను.







గాయత్రి  గురించి తెలుపమని జైమిని వ్యాసుని ప్రార్ధించాడు - అందుకు వ్యాసుని ఉత్తరం: పరబ్రహ్మ నాభి కమలంనుండి జనించిన నాలుగు ముఖాల బ్రహ్మకు "ఓం" అనే ప్రణవనాదం వినిపించింది. అప్పుడు బ్రహ్మ ఒకోముఖంనుండి ఆరు అక్షరాలు కలిగిన గాయత్రి మంత్రం (మొత్తం నాలుగు ముఖాలనుండి 24 అక్షరాలు) వెలువడింది. కనుక అన్ని వేదములకు ఈ మంత్రము మాతృక. అన్ని మంత్రములకు తల్లివంటిది. ఈ మంత్రాన్ని ఉపాసించేవారి కోరికలు ఈడేరును. బ్రహ్మమును ఉపాసించేవారికి ఇది ముఖ్యసాధనమైన బ్రహ్మవిద్య. ఉపనయనార్హత కలిగిన ద్విజులు తప్ప అన్యులు దీనిని జపించరాదు, ఉపాసింపరాదు